Μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο Τοτό και ο Αντίμπ είναι απαρηγόρητοι. Η σειρά  παρακολουθεί την καθημερινότητά τους για 24 ώρες αποκαλύπτοντας περιθωριακούς και ευάλωτους ανθρώπους που έχουν βιώσει την ίδια τραγωδία. Είναι  ο Φρεντ, η Μαρί, η Νανού, ο Μάριο και η Κορίν. Μέσα από τα χρώματα του νοτιοδυτικού Μόντρεαλ και σε ένα γλυκόπικρο περιβάλλον η κάμερα καταγράφει τις ανθρώπινες ατέλειες με όλη τους την ποιητικότητα. Όπως υποστηρίζει ο Τοτό «είμαστε σαν μικρά ντόμινο που πέφτει το ένα πάνω στο άλλο. Απλώς πρέπει να μάθουμε να πέφτουμε σωστά».