Η ταινία παρακολουθεί τη μοίρα πέντε φυλακισμένων που πάνε στα σπίτια τους με οχταήμερη άδεια, σύμφωνα με τον τουρκικό σωφρονιστικό νόμο, που η χούντα του Εβρέν τον κατάργησε στην αρχή, για να τον επαναφέρει σε λίγο. Το πρώτο ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι, πως γίνεται και ο τουρκικός νόμος, ακόμα και τώρα είναι τόσο «ανθρωπιστικός» και «φιλελεύθερος», ώστε να επιτρέπει στους φυλακισμένους κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις «καλής διαγωγής» να επισκέπτονται τα σπίτια τους κάπου-κάπου και να επιστρέφουν στην φυλακή μόνοι τους όταν λήξει η άδεια, σαν να ήταν στρατιώτες. Η ταινία δίνει μια απάντηση σ' αυτό το «παράδοξο» που όπως θα δούμε αμέσως δεν είναι καθόλου παράδοξο.