Η Διδώ, νεαρή σοπράνο και δεύτερη κόρη μιας διανοούμενης οικογένειας, χάνει τη φωνή της από μια σπάνια υστερική ασθένεια και απομονώνεται στο άδειο παλιό οικογενειακό σπίτι. Κανείς δεν ξέρει αν δεν μπορεί ή αρνείται να μιλήσει. Τα κοντινά της πρόσωπα, αμήχανα αλλά και θορυβημένα από τη συμπεριφορά της, αδυνατούν να ξεχωρίσουν τι είναι φυσιολογικό και τι όχι΄, όταν την βλέπουν, παραμορφωμένα και αυτά από την υστερία μιας εποχής που αντιμετωπίζει σαν αρρώστια τη σιωπή της ηρωίδας. Και ενώ η Διδώ προσπαθεί να αυτοθεραπευτεί, τα γύρω πρόσωπα που την περικυκλώνουν την αρρωσταίνουν ακόμα πιο πολύ. Η "επαναστατική" οικογένεια κλονίζεται και ξεσπά, σαν μια μικρογραφία ενός σύγχρονου κόσμου που ενώ μιλάει ακατάπαυστα και πιο ελεύθερα από ποτέ, δεν γνωρίζουμε καθαρά το τι ακριβώς λέει..